Apokalipsa św. Jana – streszczenie i opracowanie ostatnidzwonek.pl
      Biblia | inne lektury | kontakt | reklama | Wersja mobilna
streszczeniaopracowaniebohaterowietest   

Jesteś w: Ostatni dzwonek -> Lektury -> Biblia

Apokalipsa św. Jana – streszczenie i opracowanie

Apokalipsa św. Jana jest częścią Nowego Testamentu. Powstała za czasów prześladowań pierwszych chrześcijan (panowanie Nerona i Domicjana) w latach 60. n.e. oraz na początku lat 90. n. e., gdy jej autor doznał objawienia na wyspie Patmos, gdzie został zesłany za karę. Jej autorstwo przypisuje się św. Janowi, autorowi Ewangelii, jednak nie jest to naukowo potwierdzone. Powstała w czasach uścisku, dlatego podobnie jak apokaliptyczna „Księga Daniela” ze Starego Testamentu ma za zadanie dodać uciśnionym odwagi i wspomóc ich wiarę.
[rr]W tłumaczeniu słowo „apokalipsa” oznacza objawienie, odsłonięcie tajemnicy zakrytej przed oczami ludzkimi (z gr. ἀποκάλυψις apokalypsis 'odsłonięcie, zdjęcie zasłony, objawienie' od apokalptein 'odsłaniać, ujawniać'; apó 'od' i kalptein 'zasłonić'). Terminem tym określamy odrębny gatunek literacki, który powstał na przełomie III I II w. p.n.e. i rozwijał się do II w. n.e.[/rr]
Apokalipsa zawiera obrazy końca świata (Armagedonu) i Sądu Ostatecznego. Zapowiada zwycięstwo Chrystusa nad złem. Wydarzenia te ukazane zostały w sposób alegoryczny i niejasny, zawierają wiele symboli, dlatego można Apokalipsę interpretować w wieloraki sposób. Choć apokalipsa powszechnie budzi lęk, tak naprawdę jest wezwaniem do nadziei, do, jak to wynika z słów Jezusa, „nabrania ducha i podniesienia głów”.

„Apokalipsa św. Jana” różni się od starotestamentowych tekstów należących do tego gatunku literackiego, jednak zawiera wiele aluzji do Starego Testamentu i czerpie z tamtej symboliki pełnymi garsciami. Autor nie kryje swego imienia i przedstawia się już w prologu: „Jan, wasz brat i współuczestnik w uścisku i królestwie, i wytrwaniu w Jezusie”. Nazywa siebie prorokiem. W centrum jego utworu znajduje się nie jak we wcześniejszych tekstach Bóg, a Mesjasz, czyli zmartwychwstały Chrystus. Jest to zarówno objawienie przekazane przez Niego, jak i dotyczące Go. Apokalipsę otwiera i zamyka wizja Chrystusa, który mówi na początku „Jam jest Pierwszy i Ostatni, i żyjący. Byłem umarły, a oto jestem żyjący na wieki wieków i mam klucze śmierci i Otchłani” a w zakończeniu: „Jam jest Alfą i Omegą, Pierwszy i Ostatni Początek i Koniec. Błogosławieni, którzy płuczą swe szaty, aby władza nad drzewem życia do nich należała i aby bramami wchodzili do Miasta”. Oprócz wymienionych określeń Zmartwychwstałego znajdujemy w Apokalipsie takie zwroty, jak: „Władca królów ziemi”.


Prolog „Apokalipsy” będący także wstępem do „Listów” do siedmiu Kościołów prowincji Azji opisuje powołanie Jana i obdarzenie go szczególną misją. Listy przynoszą pouczenie o charakterze duszpasterskim i prorockim. Liczba „siedem” może symbolizować, że są skierowane do całego Kościoła. Wśród różnych sposobów interpretacji tekstu dominują trzy. pierwszy każe odczytywać utwór jako przedstawienie kolejnych wielkich etapów ludzkości, aż do końca świata (zwolennicy, jak Świadkowie Jehowy, opierając się na podanych liczbach wyznaczali datę końca świata). Kolejna koncepcja każe odczytywać opisane wydarzenia jedynie w kontekście historii współczesnej Janowi. Inna jeszcze traktuje tekst jako zapowiedź eschatologiczną – zapowiedź końca świata. Pod uwagę podczas interpretacji należy brać wszystkie próby.
[nr]Przykładem aktualności wszystkich sposobów interpretacji może być symbol dwóch Bestii zawarty w Apokalipsie. Możemy odnieść je do czasów Janowych – pierwsza oznacza Rzym, a druga wszelkie ludy pogańskie. Można odnieść się do ogólnej historii ludzkości i pierwszą Bestią nazwać wszystkie kolejne państwa totalitarne, zaś drugą ideologie jej służące. Niezależnie od znaczenia autor Apokalipsy prowadzi nas do końca świata, czyli ostatecznego zgładzenia Bestii.[/nr]
Właściwą apokalipsę możemy podzielić na trzy części. Pierwsza przedstawia Kościół, który „wyrasta z Izraela” i obejmuje wiernych Bogu do końca (wydarzeniem przełomowym, które wpłynęło na taki kształt tekstu było zniszczenie Jerozolimy oraz ostateczne oddzielenie się, a nawet wrogość między Synagogą a Kościołem). Druga część ukazana została na tle rzymskich prześladowań chrześcijan – Smok walczy z wiernymi i świętymi – Smok i Bestia walczą z Barankiem (Chrystusem). W takiej perspektywie „Apokalipsa” to Księga Walki, ale i Hymn Zwycięstwa. Trwa on przez całą wizję, jednak swoje zwieńczenie zyskuje w części trzeciej, gdzie Smok zostaje pokonany.

strona:    1    2  



On chce TO zrobić,
a Ty nie jesteś gotowa?

10 zdań, które pomogą Ci
zatrzymać chłopaka przy sobie!

Mój pierwszy raz...

Szybki test:

Kto odpieczętował tajemniczą Księgę?
a) Baranek
b) Czterech Jeźdźców
c) Starcy
d) Bóg Ojciec
Rozwiązanie

Do ilu Kościołów Jan skierował Apokalipsę?
a) 3
b) 12
c) 4
d) 7
Rozwiązanie

Armagedon to inaczej:
a) objawienie
b) Sąd Ostateczny
c) zagłada ludzkości
d) koniec świata
Rozwiązanie

Więcej pytań

Zobacz inne artykuły:

Inne
Podział ksiąg biblijnych
Przypowieść o miłosiernym Samarytaninie - analiza i interpretacja
Przypowieść o synu marnotrawnym - analiza i interpretacja
Apokalipsa św. Jana – streszczenie i opracowanie
Hymn o miłości św. Pawła – analiza i interpretacja
Pieśń nad Pieśniami – analiza i interpretacja
Księga Koheleta – streszczenie i opracowanie
Księga Hioba – streszczenie i opracowanie
Opis stworzenia świata i człowieka według Księgi Rodzaju
Języki Biblii i przekłady
Gatunki literackie w Biblii
Bohaterowie Nowego Testamentu
Bohaterowie Starego Testamentu
Symbolika biblijna
Stylizacja biblijna
Biblia jako dzieło kulturotwórcze
Zwroty frazeologiczne w Biblii
Bibliografia do Biblii
Nawiązania do Biblii w literaturze
Przypowieść jako gatunek literacki
Ewangelia jako gatunek literacki
Psalm jako gatunek literacki





Tagi: